jura - Portal o jurze

Na najwyższym wzniesieniu wyżyny Krakowsko-Częstochowskiej wznoszą się monumentalne ruiny jednego z największych i najpiękniejszych zamków w Polsce. Zamek otoczają malownicze skałki wapienne i skalne ostańce. Z wieży rozciąga się rozległy widok na okolicę.
Pierwotny gród został wzniesiony za czasów Bolesława Krzywoustego, w XII wieku. W XIV wieku Ogrodzieniec objął ród Włodków, którzy na miejscu dawnego grodu wnieśli kamienną warownię. Jej fragmenty zachowały się pośród murów późniejszego, renesansowego zamku.

Począwszy od XV wieku posiadłość przechodziła z rąk do rąk, by w końcu w 1523 roku stać się własnością jednego z najbogatszych ludzi ówczesnej Polski - Jana Bonera, krakowskiego bankiera. Po jego śmierci zamek odziedziczył w spadku bratanek Seweryn Boner. Renesansowy zamek powstał w latach 1530-1545. W latach 1550-1560 dobudowano tzw. Kurzą Nogę, wielki budynek na planie prostokąta wzniesiony u podnóża skały, który miał wzmocnić obronność zamku. W ścianach umieszczono strzelnice, nazwane w 1699 r. "dziurami do strzelania". Jednak pomimo groźnego wyglądu pod koniec XVI wieku zamek ten nie posiadający bastionów nie stanowił problemu dla zdobywających go.

W 1562 zamek przeszedł w ręce Jana Firleja, który poślubił spadkobierczynię Zofię, córkę Seweryna Bonera. Kres świetności zamku przyniosły wojska szwedzkie, które zrabowały i częściowo spaliły zamek.
W 1669 roku Ogrodzieniec objął Stanisław Warszycki, kasztelan krakowski. Od tego czasu rozpoczął się powolny upadek zamku. W 1695 zamek przeszedł jako wiano na własność Męcińskich. Potem kupił go Tomasz Jakliński. Ostatni właściciele zaniedbywali twierdzę, doprowadzając ją do całkowitej ruiny. Ostatnia pani na zamku, siostra Jaklińskiego, Mieroszewska, musiała opuścić obiekt wobec groźby jego zawalenia.
Po II wojnie przystąpiono do zabezpieczenia zamku.